شمارهٔ ۲۵۴ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مسلم کن دل از هستی مسلم
دمادم کش قدح اینجا دمادم
نه زان می‌ها کز آن مستی فزاید
از آن می‌ها که از جانم کم کند غم
حریفانت همه یکرنگ و دلشاد
چو بسطامی و ابراهیم ادهم
جنید و شبلی و معروف کرخی
حبیب و آدم و عیسی مریم
می شوق ملک نوش از حقیقت
که تا گردد دل و جان تو خرم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دعوت به ترک دنیا و وابستگی‌های آن می‌پردازد و تاکید می‌کند که باید دل را از دنیای مادی جدا کرد. او به جمعی از عارفان و بزرگانی اشاره می‌کند که همه شاد و یکرنگ هستند. شاعر همچنین به اهمیت نوشیدن می شوق و حقیقت اشاره می‌کند که می‌تواند دل و جان انسان را شاداب کند و از غم‌ها کاسته، به خوشی برساند.