نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۲ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای سنایی در ره ایمان قدم هشیار زن

در مسلمانی قدم با مرد دعوی‌دار زن

ور تو از اخلاص خواهی تا چو زر خالص شوی

دیدهٔ اخلاص را چون طوق بر زنار زن

پی به قلاشی فرو نه فرد گرد از عین ذات

آتش قلاشی اندر ننگ و نام و عار زن

درد سوز سینه را وقت سحر بنشان ز درد

وز پی دردی قدم با مرد دردی خوار زن

عالم سفلی که او جز مرکز پرگار نیست

چون درین کوی آمدی تو پای بر پرگار زن

خانهٔ خمار اگر شد کعبه پیش چشم تو

لاف از لبیک او در خانهٔ خمار زن

ورت ملک و ملک باید پای در تحقیق نه

ورت جاه و مال باید دست در اسرار زن

ور نخواهی تا چو فرعون لعین گردی تو خوار

پس چو ابراهیم پیغمبر قدم در نار زن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از سنایی به تأکید بر اهمیت ایمان و خلوص در مسیر زندگی می‌پردازد. او به دنبال‌کنندگان راه ایمان توصیه می‌کند که با دقت و هشیاری گام بردارند و از دعوی‌های فریبنده بپرهیزند. اگر خواهان خلوص واقعی هستند، باید نگاهی عمیق به درون خود داشته باشند و از زرق و برق دنیوی دوری کنند. سنایی همچنین به دردها و مشکلات زندگی اشاره می‌کند و بر ضرورت تسکین این دردها در زمان‌های مختلف تأکید دارد. او همچنین اشاره می‌کند که عالم مادی تنها یک نقطه است و سعی در دستیابی به عمق معانی و اسرار وجودی واجب است. در انتها، او هشدار می‌دهد که اگر کسی بخواهد به طغیان و خودکامگی بپردازد، عاقبت همانند فرعون ذلیل خواهد شد، در حالی که باید با اعتقاد و شجاعت چون ابراهیم (ع) در مواجهه با مشکلات ایستادگی کند.