شمارهٔ ۳۱۹ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و محبوبیت محبوبش اشاره می‌کند و از احساس عمیق عشق و فدای خود به خاطر او سخن می‌گوید. او می‌گوید که تنها دلیل روشنایی چشمانش، دیدن محبوب است و به او می‌تازد که او تنها دلربای عالم است. شاعر در ناراحتی و غم عشقش ناله می‌کند و از محبوبش می‌خواهد که به حال او رحم کند و دردهایش را بشنود.