شمارهٔ ۱۰۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد رفتار کسانی می‌پردازد که به دنبال ریا و ظاهرسازی هستند و ارزش واقعی را نمی‌دانند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر که در گذشته خود را امیر سخن می‌نامید، حالا از امیر سخا می‌شود و عزیز می‌گردد. او هشدار می‌دهد که افرادی که برای رسیدن به مقاصد خود تنها به ظاهر و چیزهای ناچیز وابسته‌اند، باید آگاه باشند که دیگران از آن‌ها سوءاستفاده می‌کنند. در نهایت، شاعر تأکید دارد که بوسه‌دادن به لب و دیگر اعضای بدن هیچ‌گونه فایده‌ای ندارد و باید به ارزش‌های واقعی زندگی توجه کرد.