شمارهٔ ۱۵۰ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خواهد که شاعران جهان بی صله همی
باشند پیش خوانش دایم مدیح خوان
الحق بزرگوار خردمند مهتریست
کورا کسی مدیح برد خاصه رایگان
مدحش چرا کنم که بیالایدم خرد
هجوش چرا کنم که بفرسایدم زبان
باشد دروغ مدح در آن خر فراخ کون
باشد دریغ هجو از آن خام قلتبان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع می‌پردازد که شاعران باید همواره برای بزرگداشت و ستایش دیگران آماده باشند. او به بزرگی و دانایی کسی که مدح او را سروده اشاره می‌کند و از بی‌دلیل مدح کردن و یا توهین کردن به دیگران انتقاد می‌کند. او می‌گوید که مدح بدون دلیل نادرست است و همچنین هجو کردن افراد نیز ناپسند است. به‌طور کلی، او بر این نکته تأکید دارد که ستایش و نقد باید با دقت و انصاف انجام شود.