شمارهٔ ۱۶۰ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در چشمت ای رفیقک ای خام قلتبان
برتر ز سرومان همی آید حشیش تو
آن به که در هجای تو از تو بنگذرم
تصحیف معنی لقب تو بریش تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دوستش اشاره می‌کند که رؤیت‌های او (حشیش) از دیوانگی و بزرگی فراتر است. شاعر بیان می‌کند که در مورد ویژگی‌های دوستش که به او لقب داده‌اند، بهتر است از مفهوم واقعی آن صرف‌نظر کند. به‌عبارتی، او ارزش واقعی دوستش را درک می‌کند و نمی‌خواهد به واژگان و القاب سطحی بسنده کند.