شمارهٔ ۱۷۵ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سخا و سخن جان محض‌ست ایرا
که از خوب گویی و از خوشخویی
بماند همی زنده بی کالبد
ز من شعر نیک و ز تو نیکویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توانایی سخن و زیبایی کلام اشاره می‌کند و می‌گوید که سخن خوب و خوشخویی می‌تواند جاودان بماند. او از زیبایی شعر و نیکی‌ها سخن می‌گوید و به این نتیجه می‌رسد که محتوای خوب و نیکویی همیشه زنده خواهد ماند، حتی بدون جسم و قالب.