شمارهٔ ۱۷۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که فردی که نسب و اصلش پاک و نیکو باشد، نمی‌تواند به رفتارهای زشت و درشت روی آورد. همچنین، کسی که اصالتش دچار نقص باشد، طبیعی است که از او فقط رفتارهای ناشایست و نامناسب بر می‌آید. در نهایت، شاعر به مفهوم آزادمردی اشاره می‌کند که مربوط به انسانیت و فضیلت است و این ویژگی به نوع مسکونی فرد (مرد مسجد یا کنشت) وابسته نیست.