شمارهٔ ۱۸۵ - و نیز سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر روایتی از یک گفت‌وگو با خواب دارد. او به خواب می‌گوید که اگر معزی (دوست یا محبوب) دائماً در کنار او باشد، خوشحال خواهد بود. اما ناگهان، بادی سرد از آسمان می‌وزد و فلک به افسوس می‌گوید که معزی را از دست داده است. این ابیات احساسات عشق و فقدان را به تصویر می‌کشند.