شمارهٔ ۱۹۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوگرد سرخ (نماد خواسته‌ها و آرزوها) از من خواسته شده است تا سبز من (نشانی از زندگی و شادابی) را فراهم کند. شاعر در اینجا بیان می‌کند که اگر در برابر او نباشم و نتوانم او را راضی کنم، روی زرد و غمگینی خواهم داشت. در پایان می‌گوید که اگر او خواسته نان داشته باشد، از من چه انتظاری خواهد داشت؟ به طور کلی، شاعر به وابستگی و نیازهای انسانی اشاره می‌کند و این که برآورده نکردن خواسته‌ها می‌تواند به افسردگی و ناامیدی منجر شود.