شمارهٔ ۲۷ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
جان من خیز و جام باده بیار
که مرا برگ پارسایی نیست
ساغر و می به جان و دل بخرم
پیش کس می بدین روایی نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از محبوبش می‌خواهد که باده‌ای بیاورد و اظهار می‌کند که دیگر برایش حیا و پارسایی مهم نیست. او به این نتیجه رسیده که دل و جانش را به نوشیدن می‌دهد و دیگر از هیچ‌کس بایست می‌نویسد یا نمی‌ترسد.