نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ سنایی

سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

نبودی دین اگر اقبال مرد مصطفایی را

نکردی هرگزی پیدا خدای ما خدایی را

رسول مرسل تازی که برزد با وی از کوشش

همین گنج زمینی را همان گنج سمایی را

گواهی بر مقامی ده که آنجا حاضران یابی

سخن کز غایبان گویی بلا بینی جدایی را

اگر شبلی زکی بوده ترا زو هیچ نگشاید

چو عالی حج کند شیخا بود مزدش علایی را

اگر حاتم سخی بوده چه سودت بود ای خواجه

تو حاتم گرد یک چندی مکن حاتم سنایی را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان اهمیت دین و حضور خداوند در زندگی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به اقبال مردان بزرگ مانند پیامبر اسلامی اشاره می‌کند که وجود آن‌ها نشان‌دهنده‌ی قدرتمندی و عظمت خداوند است. او بر این نکته تأکید می‌کند که اگر شما به بالاترین مقامات دست یابید و در جمع مؤمنان حاضر شوید، می‌توانید بر ارزش‌های انسانی و معنوی خود بیفزایید. شاعر همچنین با مثال‌هایی از شخصیت‌های برجسته مانند شبلی و حاتم، به مخاطب یادآوری می‌کند که صرفاً داشتن نام بزرگ یا شهرت کافی نیست و باید در عمل نیز نشان‌دهنده‌ی بزرگی و سخاوت بود. في النهاية، شاعر به مخاطب هشدار می‌دهد که باید از زندگی کوتاه خود استفاده صحیحی کند و به دنبال فضایل واقعی باشد.