نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۴ سنایی

سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آخر این آمدنم نزد تو تا چند بود

تا کی این شعبده و وعده و این بند بود

تا تو پنداری کاین خادم تو ... خصیست

که به آمد شد بی‌فایده خرسند بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به شک و تردید خود درباره دلیل آمدن به نزد معشوق اشاره می‌کند. او از سرانجام این آمدن و وعده‌ها می‌پرسد و به این نکته می‌پردازد که آیا معشوق او را نادیده می‌گیرد. شاعر احساس می‌کند که وجودش برای معشوق بی‌فایده و بی‌ارزش است و این وضعیت او را ناراحت می‌کند.