شمارهٔ ۸ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای برآراسته از لطف و سخا معدن خویش
همچو گوهر که بیاراید مر معدن را
دفتری ساختم از بهر تو پر مدح و هجا
هر چه مدحست ترا هر چه هجا دشمن را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش و تمجید از شخصی میپردازد که دارای فضل و generosity خاصی است. شاعر انگشتری را به گوهر تشبیه میکند که زیبایی معدن را میآراید. او همچنین دفتری نوشته است پر از مدح و ستایش برای این شخص، و هر آنچه مدح است به او تعلق دارد و هر چیزی که هجا و انتقاد باشد، به دشمنان او مربوط میشود.