شمارهٔ ۹۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فراق و زوال روزهای جوانی سخن می‌گوید. او می‌گوید که زمانه به سرعت می‌گذرد و هیچ چیز جاودانه نیست. همچنین اشاره می‌کند که عشق و معشوق نیز تحت تأثیر زمان، از بین می‌روند. در پایان، شاعر از سنایی خواسته تا دل را از تعلقات دنیوی جدا کند، زیرا هیچ‌چیز در این دنیا همیشگی نیست.