رباعی شمارهٔ ۱۰۰ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات اشاره به احساس ضعف و تنهایی شاعر دارد. او با استفاده از تشبیه به سرو، که نماد زیبایی و عظمت است، می‌گوید که دیگر گویای زیبایی و شکوه نیست و به حال خود می‌نالد. همچنین، او به مسکینی خود در برابر خورشید و زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند و احساس ناتوانی و کوچکی می‌کند.