رباعیات — دیوان اشعار سنایی

Name: رباعیات — دیوان اشعار سنایی
Author: سنایی غزنوی

سنایی غزنوی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

رباعی شمارهٔ ۱ — عشقست مرا بهینه‌تر کیش بتا
رباعی شمارهٔ ۲ — در دست منت همیشه دامن بادا
رباعی شمارهٔ ۳ — عشقا تو در آتشی نهادی ما را
رباعی شمارهٔ ۶ — هر چند بسوختی به هر باب مرا
رباعی شمارهٔ ۸ — در منزل وصل توشه‌ای نیست مرا
رباعی شمارهٔ ۷ — چون دوست نمود راه طامات مرا
رباعی شمارهٔ ۹ — در دل ز طرب شکفته باغیست مرا
رباعی شمارهٔ ۱۰ — اندوه تو دلشاد کند مر جان را
رباعی شمارهٔ ۵ — ای کبک شکار نیست جز باز تو را
رباعی شمارهٔ ۴ — آنی که قرار با تو باشد ما را
رباعی شمارهٔ ۱۱ — کی باشد که ز طلعت دون شما
رباعی شمارهٔ ۱۳ — در دل کردی قصد بداندیشی ما
رباعی شمارهٔ ۱۴ — زان سوزد چشم تو زان ریزد آب
رباعی شمارهٔ ۱۵ — تا در چشمم نشسته بودی در تاب
رباعی شمارهٔ ۱۸ — آنکس که ز عابدی در ایام شراب
رباعی شمارهٔ ۱۹ — روز از دو رخت به روشنی ماند عجب
رباعی شمارهٔ ۱۷ — گفتی که کیت بینم ای در خوشاب
رباعی شمارهٔ ۱۲ — گردی نبرد ز بوسه از افسر ما
رباعی شمارهٔ ۱۶ — با دل گفتم: چگونه‌ای، داد جواب
رباعی شمارهٔ ۲۱ — لبهات می ست و می بود اصل طرب
رباعی شمارهٔ ۲۲ — نیلوفر و لاله هر دو بی‌هیچ سبب
رباعی شمارهٔ ۲۴ — از روی تو و زلف تو روز آمد و شب
رباعی شمارهٔ ۲۳ — تا بشنیدم که گرمی از آتش تب
رباعی شمارهٔ ۲۵ — تا دیده‌ام آن سیب خوش دوست فریب
رباعی شمارهٔ ۲۶ — بی‌خوابی شب جان مرا گرچه بکاست
رباعی شمارهٔ ۲۷ — ای جان عزیز تن بباید پرداخت
رباعی شمارهٔ ۲۰ — ای مجلس تو چو بخت نیک اصل طرب
رباعی شمارهٔ ۳۳ — ای خواجه محمد ای محامد سیرت
رباعی شمارهٔ ۲۸ — آن موی که سوز عاشقان می‌انگیخت
رباعی شمارهٔ ۳۴ — زین پس هر چون که داردم دوست رواست
رباعی شمارهٔ ۳۱ — ای کرده فلک به خون من نامزدت
رباعی شمارهٔ ۳۲ — صدبار به بوسه آزمودم پارت
رباعی شمارهٔ ۳۵ — خورشید به زیر دام معشوقهٔ ماست
رباعی شمارهٔ ۳۰ — ای مانده زمان بنده اندر یادت
رباعی شمارهٔ ۲۹ — در دوستی ای صنم چو دادم دادت
رباعی شمارهٔ ۴۱ — تا زلف بتم به بند زنجیر منست
رباعی شمارهٔ ۴۰ — دستی که حمایل تو بودی پیوست
رباعی شمارهٔ ۴۲ — خواهم که به اندیشه و یارای درست
رباعی شمارهٔ ۴۳ — گفتم پس از آنهمه طلبهای درست
رباعی شمارهٔ ۳۷ — روز از طلبت پردهٔ بیکاری ماست
رباعی شمارهٔ ۳۶ — بیرون جهان همه درون دل ماست
رباعی شمارهٔ ۳۸ — هر باطل را که رهگذر بر گل ماست
رباعی شمارهٔ ۳۹ — هجرت به دلم چو آتشی در پیوست
رباعی شمارهٔ ۴۶ — چون من به خودی نیامدم روز نخست
رباعی شمارهٔ ۴۷ — ای چون گل و مل در به در و دست به دست
رباعی شمارهٔ ۴۸ — ای نیست شده ذات تو در پردهٔ هست
رباعی شمارهٔ ۵۰ — گیرم که چو گل همه نکویی با تست
رباعی شمارهٔ ۴۹ — لشکرگه عشق عارض خرم تست
رباعی شمارهٔ ۴۵ — ای مه تویی از چهار گوهر شده هست
رباعی شمارهٔ ۵۱ — محراب جهان جمال رخسارهٔ تست
رباعی شمارهٔ ۴۴ — مستست بتا چشم تو و تیر به دست
رباعی شمارهٔ ۵۲ — امروز ببر زانچه ترا پیوندست
رباعی شمارهٔ ۵۳ — بر من فلک ار دست جفا گستردست
رباعی شمارهٔ ۵۴ — تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست
رباعی شمارهٔ ۵۵ — در دام تو هر کس که گرفتارترست
رباعی شمارهٔ ۵۶ — مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست
رباعی شمارهٔ ۵۸ — هر روز مرا با تو نیازی دگرست
رباعی شمارهٔ ۵۷ — هر خوش پسری را حرکات دگرست
رباعی شمارهٔ ۵۹ — در شهر هر آنکسی که او مشهورست
رباعی شمارهٔ ۶۲ — گر گویم جان فدا کنم جان نفسست
رباعی شمارهٔ ۶۳ — تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست
رباعی شمارهٔ ۶۷ — هر روز مرا ز عشق جان انجامت
رباعی شمارهٔ ۶۶ — تنگی دهن یار ز اندیشه کمست
رباعی شمارهٔ ۶۵ — ار نیست دهان فزونت ار هست کمست
رباعی شمارهٔ ۶۴ — زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست
رباعی شمارهٔ ۶۱ — در دیدهٔ کبر کبریای تو بسست
رباعی شمارهٔ ۶۰ — غم خوردن این جهان فانی‌، هوس است
رباعی شمارهٔ ۷۲ — آن روز که بیش با من او را کینست
رباعی شمارهٔ ۷۰ — برهان محبت نفس سرد منست
رباعی شمارهٔ ۷۳ — در مرگ حیات اهل داد و دینست
رباعی شمارهٔ ۷۱ — شبها ز فراق تو دلم پر خونست
رباعی شمارهٔ ۶۸ — آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست
رباعی شمارهٔ ۶۹ — آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست
رباعی شمارهٔ ۷۵ — آنکس که به یاد او مرا کار نکوست
رباعی شمارهٔ ۷۴ — آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست
رباعی شمارهٔ ۷۷ — هر چند بلای عشق دشمن کامیست
رباعی شمارهٔ ۷۸ — در دام تو هر کس که گرفتارترست
رباعی شمارهٔ ۷۹ — چندان چشمم که در غم هجر گریست
رباعی شمارهٔ ۸۰ — گویند که راستی چو زر کانیست
رباعی شمارهٔ ۸۲ — اندر عقب دکان قصاب گویست
رباعی شمارهٔ ۸۱ — کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست
رباعی شمارهٔ ۸۳ — زلفین تو تا بوی گل نوروزیست
رباعی شمارهٔ ۷۶ — ایام درشت رام بهرام شه‌ست
رباعی شمارهٔ ۸۴ — عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت
رباعی شمارهٔ ۸۷ — بس عابد را که سرو بالای تو کشت
رباعی شمارهٔ ۸۶ — نوری که همی جمع نیابی در مشت
رباعی شمارهٔ ۸۸ — صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت
رباعی شمارهٔ ۸۵ — روزی که رطب داد همی از پیشت
رباعی شمارهٔ ۹۱ — رازی که سر زلف تو با باد بگفت
رباعی شمارهٔ ۹۰ — ای عالم علم پیشگاه تو برفت
رباعی شمارهٔ ۸۹ — بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت
رباعی شمارهٔ ۹۷ — از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت
رباعی شمارهٔ ۹۲ — چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت
رباعی شمارهٔ ۹۳ — افلاک به تیر عشق بتوانم سفت
رباعی شمارهٔ ۹۶ — ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمت
رباعی شمارهٔ ۹۵ — در خاک بجستمت چو خور یافتمت
رباعی شمارهٔ ۹۴ — تا کی باشم با غم هجران تو جفت
رباعی شمارهٔ ۹۸ — دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت
رباعی شمارهٔ ۹۹ — هر چند دلم بیش کشد بار غمت
رباعی شمارهٔ ۱۰۰ — سرو چمنی یاد نیاید ز منت
رباعی شمارهٔ ۱۰۱ — زین رفتن جان ربای درد افزایت
رباعی شمارهٔ ۱۰۳ — هستی تو سزای این و صد چندین رنج
رباعی شمارهٔ ۱۰۴ — اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
رباعی شمارهٔ ۱۰۶ — ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد
رباعی شمارهٔ ۱۰۲ — آتش در زن ز کبریا در کویت
رباعی شمارهٔ ۱۰۵ — هر جاه ترا بلندی جوزا باد
رباعی شمارهٔ ۱۰۷ — گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد
رباعی شمارهٔ ۱۱۲ — گردی که ز دیوار تو برباید باد
رباعی شمارهٔ ۱۱۳ — کاری که نه کار تست ناساخته باد
رباعی شمارهٔ ۱۱۵ — آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
رباعی شمارهٔ ۱۱۴ — چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد
رباعی شمارهٔ ۱۰۸ — زلفینانت همیشه خم در خم باد
رباعی شمارهٔ ۱۰۹ — نور بصرم خاک قدمهای تو باد
رباعی شمارهٔ ۱۱۱ — از کبر چو من طبع تو بگریخته باد
رباعی شمارهٔ ۱۱۰ — اصل همه شادی از دل شاد تو باد
رباعی شمارهٔ ۱۱۸ — در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد
رباعی شمارهٔ ۱۲۰ — تن در غم تو در آب منزل دارد
رباعی شمارهٔ ۱۱۹ — آب از اثر عارض تو می گردد
رباعی شمارهٔ ۱۲۳ — با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد
رباعی شمارهٔ ۱۲۱ — هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد
رباعی شمارهٔ ۱۲۲ — از روی تو دیده‌ها جمالی دارد
رباعی شمارهٔ ۱۱۶ — آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
رباعی شمارهٔ ۱۱۷ — ما را به جز از تو عالم افروز مباد
رباعی شمارهٔ ۱۲۸ — گر خاک شوم چو باد بر من گذرد
رباعی شمارهٔ ۱۲۹ — بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۰ — از دور مرا بدید لب خندان کرد
رباعی شمارهٔ ۱۲۵ — گه جفت صلاح باشم و یار خرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۱ — سودای توام بی‌سر و بی‌سامان کرد
رباعی شمارهٔ ۱۲۶ — من چون تو نیابم تو چو من یابی صد
رباعی شمارهٔ ۱۲۷ — روزی که بود دلت ز جانان پر درد
رباعی شمارهٔ ۱۲۴ — ای صورت تو سکون دلها چو خرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۳ — چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد
رباعی شمارهٔ ۱۳۲ — روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۶ — رو گرد سراپردهٔ اسرار مگرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۷ — آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
رباعی شمارهٔ ۱۳۴ — گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۸ — بس دل که غم سود و زیان تو خورد
رباعی شمارهٔ ۱۳۵ — منگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد
رباعی شمارهٔ ۱۳۹ — هر کو به جهان راه قلندر گیرد
رباعی شمارهٔ ۱۴۰ — چون پوست کشد کارد به دندان گیرد
رباعی شمارهٔ ۱۴۱ — این اسب قلندری نه هر کس تازد
رباعی شمارهٔ ۱۴۳ — بادی که ز کوی آن نگارین خیزد
رباعی شمارهٔ ۱۴۵ — دشنام که از لب تو مهوش باشد
رباعی شمارهٔ ۱۴۲ — گبری که گرسنه شد به نانی ارزد
رباعی شمارهٔ ۱۴۴ — ای آنکه برت مردم بد، دد باشد
رباعی شمارهٔ ۱۴۶ — تو شیردلی شکار تو دل باشد
رباعی شمارهٔ ۱۴۷ — این ضامن صبر من خجل خواهد شد
رباعی شمارهٔ ۱۵۳ — نقاش که بر نقش تو پرگار افگند
رباعی شمارهٔ ۱۵۴ — مرغان که خروش بی‌نهایت کردند
رباعی شمارهٔ ۱۵۵ — ای گل نه به سیم اگر به جانت بخرند
رباعی شمارهٔ ۱۴۹ — بالای بتان چاکر بالای تو شد
رباعی شمارهٔ ۱۵۲ — نارفته به کوی صدق در گامی چند
رباعی شمارهٔ ۱۴۸ — در راه قلندری زیان سود تو شد
رباعی شمارهٔ ۱۵۰ — از فقر نشان نگر که در عود آمد
رباعی شمارهٔ ۱۵۱ — در هجر توام قوت یک آه نماند
رباعی شمارهٔ ۱۶۱ — عشق تو کرای شادی و غم نکند
رباعی شمارهٔ ۱۶۲ — بسیار مگو دلا که سودی نکند
رباعی شمارهٔ ۱۶۳ — یک دم سر زلف خویش پر خم نکند
رباعی شمارهٔ ۱۵۶ — این بی‌ریشان که سغبهٔ سیم و زرند
رباعی شمارهٔ ۱۵۷ — سیمرغ نه‌ای که بی تو نام تو برند
رباعی شمارهٔ ۱۶۰ — تا عشق قد تو همچو چنبر نکند
رباعی شمارهٔ ۱۵۸ — سادات به یک بار همه مهجورند
رباعی شمارهٔ ۱۵۹ — با یاد تو جام زهر چون نوش کشند
رباعی شمارهٔ ۱۶۶ — آنها که اسیر عشق دلدارانند
رباعی شمارهٔ ۱۶۵ — عشق و غم تو اگر چه بی‌دادانند
رباعی شمارهٔ ۱۶۹ — آن روز که مهر کار گردون زده‌اند
رباعی شمارهٔ ۱۶۷ — آنها که درین حدیث آویخته‌اند
رباعی شمارهٔ ۱۶۸ — دیده ز فراق تو زیان می‌بیند
رباعی شمارهٔ ۱۷۰ — تا در طلب مات همی کام بود
رباعی شمارهٔ ۱۷۱ — آن ذات که پروردهٔ اسرار بود
رباعی شمارهٔ ۱۶۴ — عشاق اگر دو کون پیش تو نهند
رباعی شمارهٔ ۱۷۷ — آنی که فدای تو روان می‌باید
رباعی شمارهٔ ۱۷۸ — گاهی فلکم گریستن فرماید
رباعی شمارهٔ ۱۷۹ — روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
رباعی شمارهٔ ۱۷۲ — هر بوده که او ز اصل نابود بود
رباعی شمارهٔ ۱۷۳ — دل بندهٔ عاشقی تن آزاد چه سود
رباعی شمارهٔ ۱۷۴ — زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود
رباعی شمارهٔ ۱۷۵ — ترسم که دل از وصل تو خرم نشود
رباعی شمارهٔ ۱۷۶ — یک روز دلت به مهر ما نگراید
رباعی شمارهٔ ۱۸۷ — یک ذره نسیم خاک پایت بوزید
رباعی شمارهٔ ۱۸۰ — مردی که به راه عشق جان فرساید
رباعی شمارهٔ ۱۸۱ — آن باید آن که مرد عاشق آید
رباعی شمارهٔ ۱۸۲ — آن عنبر نیم تاب در هم نگرید
رباعی شمارهٔ ۱۸۴ — اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
رباعی شمارهٔ ۱۸۳ — دی بنده چو آن لالهٔ خندان تو دید
رباعی شمارهٔ ۱۸۵ — ای دیدن تو راحت جانم جاوید
رباعی شمارهٔ ۱۸۶ — ای خورشیدی که نورت از روی امید
رباعی شمارهٔ ۱۹۱ — از غایت بی‌تکلفی ما در هر کار
رباعی شمارهٔ ۱۹۳ — بخت و دل من ز من برآورد دمار
رباعی شمارهٔ ۱۹۰ — نازان و گرازان به وثاق آمد یار
رباعی شمارهٔ ۱۸۹ — چون از اجل تو دید بر لوح آثار
رباعی شمارهٔ ۱۹۵ — ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ گبر
رباعی شمارهٔ ۱۹۴ — ای گشته چو ماه و همچو خورشید سمر
رباعی شمارهٔ ۱۸۸ — گویی که من از بلعجبی دارم عار
رباعی شمارهٔ ۱۹۲ — نه چرخ به کام ما بگردد یک بار
رباعی شمارهٔ ۲۰۱ — خوشخو شده بود آن صنم قاعده‌ساز
رباعی شمارهٔ ۲۰۲ — نادیده ترا چو راه را کردم باز
رباعی شمارهٔ ۱۹۶ — آن کس که چو او نبود در دهر دگر
رباعی شمارهٔ ۲۰۳ — خواهی که ترا روی دهد صرف نیاز
رباعی شمارهٔ ۱۹۹ — اول تو حدیث عشق کردی آغاز
رباعی شمارهٔ ۲۰۰ — از عشق تو ای صنم به شبهای دراز
رباعی شمارهٔ ۱۹۸ — هرگز دل من به آشکارا و به راز
رباعی شمارهٔ ۱۹۷ — بازی بنگر عشق چه کردست آغاز
رباعی شمارهٔ ۲۱۰ — درد دلم از طبیب بیهوده مپرس
رباعی شمارهٔ ۲۰۹ — ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
رباعی شمارهٔ ۲۰۷ — آسیمه سران بی‌نواییم هنوز
رباعی شمارهٔ ۲۰۶ — ای گلبن نابسوده او باش هنوز
رباعی شمارهٔ ۲۰۵ — شب گشت ز هجران دل فروزم روز
رباعی شمارهٔ ۲۱۱ — ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس
رباعی شمارهٔ ۲۰۴ — عقلی که همیشه با روانی دمساز
رباعی شمارهٔ ۲۰۸ — بر چرخ نهاده پای بستیم هنوز
رباعی شمارهٔ ۲۱۷ — بادی که بیاوری به ما جان چو نفس
رباعی شمارهٔ ۲۱۹ — ای گشته دل و جان من از عشق تو لاش
رباعی شمارهٔ ۲۱۶ — شمعی که چو پروانه بود نزد تو کس
رباعی شمارهٔ ۲۱۸ — ای تن وطن بلای آن دلکش باش
رباعی شمارهٔ ۲۱۲ — خواندیم گرسنه ما ز دل یار هوس
رباعی شمارهٔ ۲۱۳ — ای چون هستی برده دل من به هوس
رباعی شمارهٔ ۲۱۴ — ای من به تو زنده همچو مردم به نفس
رباعی شمارهٔ ۲۱۵ — اندر طلبت هزار دل کرد هوس
رباعی شمارهٔ ۲۲۳ — چون نزد رهی درآیی ای دلبر کش
رباعی شمارهٔ ۲۲۲ — بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش
رباعی شمارهٔ ۲۲۵ — با سینهٔ این و آن چه گویی غم خویش
رباعی شمارهٔ ۲۲۱ — ای عارض گل پوش سمن پاش تو خوش
رباعی شمارهٔ ۲۲۰ — با من ز دریچه‌ای مشبک دلکش
رباعی شمارهٔ ۲۲۷ — ای برده دل من چو هزاران درویش
رباعی شمارهٔ ۲۲۴ — نی آب دو چشم داری ای حورافش
رباعی شمارهٔ ۲۲۶ — می بر کف گیر و هر دو عالم بفروش
رباعی شمارهٔ ۲۲۹ — هر چند بود مردم دانا درویش
رباعی شمارهٔ ۲۲۸ — گه در پی دین رویم و گه در پی کیش
رباعی شمارهٔ ۲۳۲ — از عشق تو ای سنگدل کافر کیش
رباعی شمارهٔ ۲۳۰ — دی آمدنی به حیرت از منزل خویش
رباعی شمارهٔ ۲۳۱ — آراست بهار کوی و دروازهٔ خویش
رباعی شمارهٔ ۲۳۳ — معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع
رباعی شمارهٔ ۲۳۴ — از یار وفا مجوی کاندر هر باغ
رباعی شمارهٔ ۲۳۵ — نیکوتری از آب روان اندر باغ
رباعی شمارهٔ ۲۳۸ — در راه تو ار سود و زیانم فارغ
رباعی شمارهٔ ۲۴۰ — بر سین سریر سر سپاه آمد عشق
رباعی شمارهٔ ۲۴۱ — جز من به جهان نبود کس در خور عشق
رباعی شمارهٔ ۲۳۹ — تا دید هوات در دلم غایت عشق
رباعی شمارهٔ ۲۴۲ — تحویل کنم نام خود از دفتر عشق
رباعی شمارهٔ ۲۴۳ — جز تیر بلا نبود در ترکش عشق
رباعی شمارهٔ ۲۳۶ — نادیده من از عشق تو یک روز فراغ
رباعی شمارهٔ ۲۳۷ — ای بیماری سرو ترا کرده کناغ
رباعی شمارهٔ ۲۴۷ — خورشید سما بسوزد از سایهٔ عشق
رباعی شمارهٔ ۲۵۰ — ای آصف این زمانه از خاطر پاک
رباعی شمارهٔ ۲۵۱ — زین پیش به شبهای سیاه شبه‌ناک
رباعی شمارهٔ ۲۴۸ — آن روز که شیر خوردم از دایهٔ عشق
رباعی شمارهٔ ۲۴۶ — چشمی دارم ز اشک پیمانهٔ عشق
رباعی شمارهٔ ۲۴۴ — گویند که کرده‌ای دلت بردهٔ عشق
رباعی شمارهٔ ۲۴۹ — کردی تو پریر آب وصل از رخ پاک
رباعی شمارهٔ ۲۴۵ — کی بسته کند عقل سراپردهٔ عشق
رباعی شمارهٔ ۲۵۳ — هر چند شدم ز عشق تو خوار و خجل
رباعی شمارهٔ ۲۵۵ — از گفتهٔ بد گوی تو چون هر عاقل
رباعی شمارهٔ ۲۵۴ — ای عهد تو عهد دوستان سر پل
رباعی شمارهٔ ۲۵۷ — ای عمر عزیز داده بر باد ز جهل
رباعی شمارهٔ ۲۵۶ — با چهرهٔ آن نگار خندان ای گل
رباعی شمارهٔ ۲۵۸ — در عشق تو خفته همچو ابروی توام
رباعی شمارهٔ ۲۵۲ — ناید به کف آن زلف سمن مال به مال
رباعی شمارهٔ ۲۵۹ — از روی عتاب اگر چه گویی سردم
رباعی شمارهٔ ۲۶۲ — هر بار ز دیده از تو در تیمارم
رباعی شمارهٔ ۲۶۳ — هر روز به درد از تو نویدی دارم
رباعی شمارهٔ ۲۶۴ — نامت پس ازین یارا به اسم دارم
رباعی شمارهٔ ۲۶۶ — چون در غم آن نگار سرکش باشم
رباعی شمارهٔ ۲۶۵ — در خوابگه از دل شب آتش بیزم
رباعی شمارهٔ ۲۶۷ — گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
رباعی شمارهٔ ۲۶۰ — بسیار ز عاشقیت غمها خوردم
رباعی شمارهٔ ۲۶۱ — بر دل ز غم فراق داغی دارم
رباعی شمارهٔ ۲۶۸ — افسرده شد از دم دهانم دم چشم
رباعی شمارهٔ ۲۷۴ — ای بسته به تو مهر و وفا یک عالم
رباعی شمارهٔ ۲۶۹ — گر با فلکم کنی برابر بیشم
رباعی شمارهٔ ۲۷۰ — روز آمد و برکشید خورشید علم
رباعی شمارهٔ ۲۷۵ — ای گشته فراق تو غم‌افزای دلم
رباعی شمارهٔ ۲۷۲ — چون گل صنما جامه به صد جا چاکم
رباعی شمارهٔ ۲۷۱ — تیغ از کف و بازوی تو ای فخر امم
رباعی شمارهٔ ۲۷۳ — با دولت حسن دوست اندر جنگم
رباعی شمارهٔ ۲۷۸ — بی وصل تو زندگانی ای مه چکنم
رباعی شمارهٔ ۲۷۹ — گیرم ز غمت جان و خرد پیر کنم
رباعی شمارهٔ ۲۸۳ — با ابر همیشه در عتابش بینم
رباعی شمارهٔ ۲۸۱ — ای چون شکن زلف تو پشتم خم خم
رباعی شمارهٔ ۲۸۰ — دارد پشتم ز وعدهٔ خام تو خم
رباعی شمارهٔ ۲۷۷ — یک بوسه بر آن لبان خندان نزنم
رباعی شمارهٔ ۲۸۲ — از آمدنم فزود رنج بدنم
رباعی شمارهٔ ۲۷۶ — پر شد ز شراب عشق جانا جامم
رباعی شمارهٔ ۲۸۸ — گفتم که مگر دل ز تو برداشته‌ایم
رباعی شمارهٔ ۲۹۰ — یک چند در اسلام فرس تاخته‌ایم
رباعی شمارهٔ ۲۹۱ — راحت همه از غمی برانداخته‌ایم
رباعی شمارهٔ ۲۸۶ — مجرم رخ تو که ما بدو آساییم
رباعی شمارهٔ ۲۸۴ — فتحی که به آمدنت منصور شوم
رباعی شمارهٔ ۲۸۵ — در وصل شب و روز شمردیم بهم
رباعی شمارهٔ ۲۸۹ — چون می دانی همه ز خاک و آبیم
رباعی شمارهٔ ۲۸۷ — چوبی بودم بود به گل در پایم
رباعی شمارهٔ ۲۹۲ — از دیده درم خرید روی تو شدیم
رباعی شمارهٔ ۲۹۳ — ما شربت هجر تو چشیدیم و شدیم
رباعی شمارهٔ ۲۹۵ — کاری که نه با تو بی‌نظام انگاریم
رباعی شمارهٔ ۲۹۷ — مانندهٔ باد اگر چه بی‌پا و سریم
رباعی شمارهٔ ۲۹۴ — زان یک نظر نهان که ما دزدیدیم
رباعی شمارهٔ ۲۹۶ — تا ظن نبری که از تو آگاه‌تریم
رباعی شمارهٔ ۲۹۸ — با خوی بد تو گرچه در پرخاشیم
رباعی شمارهٔ ۲۹۹ — ای روی تو پاکیزه‌تر از کف کلیم
رباعی شمارهٔ ۳۰۲ — هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان
رباعی شمارهٔ ۳۰۱ — قلاشانیم و لاابالی حالیم
رباعی شمارهٔ ۳۰۰ — قائم به خودی از آن شب و روز مقیم
رباعی شمارهٔ ۳۰۳ — اکنون که ز دونی ای جهان گذران
رباعی شمارهٔ ۳۰۴ — عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان
رباعی شمارهٔ ۳۰۵ — یک شب غم هجران تو ای جان جهان
رباعی شمارهٔ ۳۰۶ — گه سوی من آیی از لطیفی پویان
رباعی شمارهٔ ۳۰۷ — آزار ترا گرچه نهادم گردن
رباعی شمارهٔ ۳۱۴ — تا با خودی ارچه همنشینی با من
رباعی شمارهٔ ۳۱۵ — گه بردوزی به دامنم بر دامن
رباعی شمارهٔ ۳۱۲ — گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن
رباعی شمارهٔ ۳۰۹ — در بند بلای آن بت کش بودن
رباعی شمارهٔ ۳۱۳ — فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن
رباعی شمارهٔ ۳۱۰ — تا چند ز سودای جهان پیمودن
رباعی شمارهٔ ۳۰۸ — اندر دریا نهنگ باید بودن
رباعی شمارهٔ ۳۱۱ — ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس
رباعی شمارهٔ ۳۱۷ — گه یار شوی تو با ملامت‌گر من
رباعی شمارهٔ ۳۱۸ — با من شب و روز گرم بودی به سخن
رباعی شمارهٔ ۳۲۱ — ای یار قلندر خراباتی من
رباعی شمارهٔ ۳۱۹ — ای چون گل نوشکفته برطرف چمن
رباعی شمارهٔ ۳۲۰ — پندی دهمت اگر پذیری ای تن
رباعی شمارهٔ ۳۲۳ — بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن
رباعی شمارهٔ ۳۱۶ — اکنون که ستد هوای تو داد از من
رباعی شمارهٔ ۳۲۲ — گر کرده بدی تو آزمون دل من
رباعی شمارهٔ ۳۲۸ — ای بی سببی همیشه آزردهٔ من
رباعی شمارهٔ ۳۲۹ — چون آمد شد بریدم از کوی تو من
رباعی شمارهٔ ۳۲۵ — بی تیر غمت پشت کمان دارم من
رباعی شمارهٔ ۳۳۰ — از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من
رباعی شمارهٔ ۳۲۶ — غمهای تو در میان جان دارم من
رباعی شمارهٔ ۳۲۴ — ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن
رباعی شمارهٔ ۳۲۷ — بختی نه که با دوست درآمیزم من
رباعی شمارهٔ ۳۳۱ — دلها همه آب گشت و جانها همه خون
رباعی شمارهٔ ۳۳۷ — ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
رباعی شمارهٔ ۳۳۸ — آنی که عدو چو برگ بیدست از تو
رباعی شمارهٔ ۳۳۴ — پار ارچه نمی‌کرد چو کفرم تمکین
رباعی شمارهٔ ۳۳۲ — در جنب گرانی تو ای نوشتکین
رباعی شمارهٔ ۳۳۹ — بی آنکه به کس رسید پیوند از تو
رباعی شمارهٔ ۳۳۶ — ای طالع سعد روح فرخنده به تو
رباعی شمارهٔ ۳۳۳ — بهرام دواند هر دو جویندهٔ کین
رباعی شمارهٔ ۳۳۵ — آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۳ — چون موی شدم ز رشک پیراهن تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۲ — ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۴ — دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۶ — ای همت صد هزار کس در پی تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۰ — جز گرد دلم گشت نداند غم تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۵ — ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۷ — دل کیست که گوهری فشاند بی تو
رباعی شمارهٔ ۳۴۱ — ای مفلس ما ز مجلس خرم تو
رباعی شمارهٔ ۳۵۱ — باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو
رباعی شمارهٔ ۳۵۳ — گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه
رباعی شمارهٔ ۳۵۴ — ما ذات نهاده بر صفاتیم همه
رباعی شمارهٔ ۳۴۸ — چون آتش تیز بی‌قرارم بی تو
رباعی شمارهٔ ۳۵۵ — گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه
رباعی شمارهٔ ۳۴۹ — ای عقل اگر چند شریفی دون شو
رباعی شمارهٔ ۳۵۰ — اندر ره عشق دلبران صادق کو
رباعی شمارهٔ ۳۵۲ — ای معتبران شهر والیتان کو
رباعی شمارهٔ ۳۶۱ — با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۶۲ — در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۵۶ — از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه
رباعی شمارهٔ ۳۶۳ — ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۵۷ — با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه
رباعی شمارهٔ ۳۵۸ — زین عالم بی وفا بپردازی به
رباعی شمارهٔ ۳۵۹ — گر تو به صلاح خویش کم نازی به
رباعی شمارهٔ ۳۶۰ — جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه
رباعی شمارهٔ ۳۶۹ — گفتم که ببرم از تو ای بینایی
رباعی شمارهٔ ۳۷۰ — ای سوسن آزاد ز بس رعنایی
رباعی شمارهٔ ۳۶۸ — چون نار اگرم فروختن فرمایی
رباعی شمارهٔ ۳۶۶ — در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۶۵ — هر چند به دلبری کنون آمده‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۷۱ — تا تو ز درون وفای او می‌جویی
رباعی شمارهٔ ۳۶۴ — تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای
رباعی شمارهٔ ۳۶۷ — خشنودی تو بجویم ای مولایی
رباعی شمارهٔ ۳۷۲ — غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی
رباعی شمارهٔ ۳۷۳ — بیزار شو از خود که زیان تو تویی
رباعی شمارهٔ ۳۷۴ — مردی که برای دین سوارست تویی
رباعی شمارهٔ ۳۷۹ — با خصم تو از پی تو ای دهر آرای
رباعی شمارهٔ ۳۷۷ — روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی
رباعی شمارهٔ ۳۷۵ — چون حمله دهی نیک سوارا که تویی
رباعی شمارهٔ ۳۷۶ — خود ماه بود چنین منور که تویی
رباعی شمارهٔ ۳۷۸ — جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای
رباعی شمارهٔ ۳۸۴ — صد چشمه ز چشم من براندی و شدی
رباعی شمارهٔ ۳۸۳ — شب را سلب روز فروزان کردی
رباعی شمارهٔ ۳۸۲ — در پیش خودم همی کنی آنجابی
رباعی شمارهٔ ۳۸۵ — ای رفته و دل برده چنین نپسندی
رباعی شمارهٔ ۳۸۰ — در عشق تو ای شکر لب روح افزای
رباعی شمارهٔ ۳۸۶ — ای دل منیوش از آن صنم دلداری
رباعی شمارهٔ ۳۸۷ — در هر خم زلف مشکبیزی داری
رباعی شمارهٔ ۳۸۱ — خود را چو عطا دهی فراوان مستای
رباعی شمارهٔ ۳۹۴ — هست از دم من همیشه چرخ اندر دی
رباعی شمارهٔ ۳۸۸ — زان چشم چو نرگس که به من در نگری
رباعی شمارهٔ ۳۹۵ — چون بلبل داریم برای بازی
رباعی شمارهٔ ۳۸۹ — گیرم که غم هجر وصالم نخوری
رباعی شمارهٔ ۳۹۰ — از نکتهٔ فاضلان به اندام‌تری
رباعی شمارهٔ ۳۹۱ — گفتی که چو راه آشنایی گیری
رباعی شمارهٔ ۳۹۳ — راهی که به اندیشهٔ دل می‌سپری
رباعی شمارهٔ ۳۹۲ — باشد همه را چو بر ستارهٔ سحری
رباعی شمارهٔ ۴۰۲ — بیداد تو بر جان سنایی تا کی
رباعی شمارهٔ ۳۹۶ — گشتم ز غم فراق دیبا دوزی
رباعی شمارهٔ ۴۰۳ — گر دنیا را به خاشه‌ای داشتمی
رباعی شمارهٔ ۳۹۷ — در هجر تو گر دلم گراید به خسی
رباعی شمارهٔ ۳۹۸ — تا هشیاری به طعم مستی نرسی
رباعی شمارهٔ ۴۰۱ — ای عود بهشت فعل بیدی تا کی
رباعی شمارهٔ ۳۹۹ — در خدمت ما اگر زمانی باشی
رباعی شمارهٔ ۴۰۰ — تا چند ز جان مستمند اندیشی
رباعی شمارهٔ ۴۰۴ — می خور که ظریفان جهان را دردی
رباعی شمارهٔ ۴۰۵ — گر آمدنم ز من بدی نامدمی
رباعی شمارهٔ ۴۱۱ — یک روز نباشد که تو با کبر و منی
رباعی شمارهٔ ۴۰۷ — گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
رباعی شمارهٔ ۴۰۶ — گر من سر ناز هر خسی داشتمی
رباعی شمارهٔ ۴۰۹ — ای آنکه مرا به جای عقل و جانی
رباعی شمارهٔ ۴۱۰ — پرسی که ز بهر مجلس افروختنی
رباعی شمارهٔ ۴۰۸ — ای شمع ترا نگفتم از نادانی
رباعی شمارهٔ ۴۱۵ — گیرم که مقدم مقالات شوی
رباعی شمارهٔ ۴۱۶ — با هر تاری سوخته چون پود شوی
رباعی شمارهٔ ۴۱۸ — تا کی ز غم جهان امانی خواهی
رباعی شمارهٔ ۴۱۷ — بر خاک نهم پیش تو سر گر خواهی
رباعی شمارهٔ ۴۱۳ — تا مخرقه و راندهٔ هر در نشوی
رباعی شمارهٔ ۴۱۲ — گفتم چو لبی بوسه ده‌ای بی‌معنی
رباعی شمارهٔ ۴۱۹ — از خلق ز راه تیزگوشی نرهی
رباعی شمارهٔ ۴۱۴ — جز راه قلندر و خرابات مپوی
رباعی شمارهٔ ۴۲۱ — ای شور چو آبکامه و تلخ چو می
رباعی شمارهٔ ۴۲۰ — تا شد صنما عشق تو همراه رهی