رباعی شمارهٔ ۱۰۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و زیبایی است که شاعر به آن اشاره می‌کند. او به معشوقه‌اش می‌گوید که آتش عشق او در دلش را نمی‌تواند به کسی نشان دهد و از او می‌خواهد که زیبایی‌اش را پنهان کند. زیرا دیدن آن زیبایی برای او سخت و دشوار است. شاعر احساس می‌کند که عشقش خاص و خصوصی است و نمی‌خواهد کسی به آن‌ها فضولی کند.