رباعی شمارهٔ ۱۲۷ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که بود دلت ز جانان پر درد
شکرانه هزار جان فدا باید کرد
اندر سر کوی عاشقی ای سره مرد
بی شکر قفای نیکوان نتوان خورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از روزی سخن میگوید که دلش از عشق و فراق پر درد است. او بر این باور است که باید بابت این عشق و درد هزار بار شکرگزاری کرد. همچنین اشاره میکند که در مسیر عشق، باید با احترام به محبتهای خوب دیگران، به پیش رفت. در مجموع، شعر به ارزش و اهمیت عشق و قدردانی از آن اشاره دارد.