رباعی شمارهٔ ۱۲۸ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به موضوع فنا و زوال می‌پردازد. او می‌گوید اگر به خاک تبدیل شوم، مانند بادی که بر من می‌گذرد، بی‌اثر و فراموش می‌شوم و اگر به باد تبدیل شوم، مانند آبی که بر من می‌نشیند، در خطر قرار می‌گیرم. در نهایت، او از اینکه جانش به دست کسی بیفتد که نمی‌تواند آن را درک کند، ابراز نگرانی می‌کند. به طور کلی، شاعر به اندیشه از دست رفتن هویت و زندگی اشاره می‌کند.