رباعی شمارهٔ ۱۳۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عمق درد و رنجی که از عشق ناشی می‌شود اشاره دارد. او می‌گوید وقتی چهره‌ی معشوق از گریه پر درد است، نباید به آبی که ممکن است این درد را کم کند، آلوده شود. این نشان می‌دهد که در راه عشق، باید با سختی‌ها و دردها مواجه شد، چرا که برای رسیدن به عشق واقعی، گاهی باید از سختی‌ها عبور کرد. در نهایت، عاشق باید توانایی دیدن تلخی‌ها و دشواری‌ها را داشته باشد، حتی اگر این دشواری‌ها شبیه به جهنم باشند.