رباعی شمارهٔ ۱۵ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد لحظات خوشی اشاره می‌کند که معشوق در زندگی‌اش حضور داشت و او را خوشحال می‌کرد. اما حالا که معشوق رفته، شاعر از درد و عذاب آزاد شده است، همان‌طور که وقتی آب از خس و آبادی جدا می‌شود، کم می‌ریزد.