رباعی شمارهٔ ۱۵۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بررسی رفتار و وضعیت انسان‌ها می‌پردازد. او بیان می‌کند که فردی به کوی صدق و راستی نرفته و در کنار افراد خاص و عام ننشسته است. همچنین اشاره می‌کند که این فرد نام نیکو را دچار آسیب کرده و از الفاظ و اصطلاحات پیچیده و غیرشفاف استفاده می‌کند که به نوعی سبب گمراهی دیگران شده است.