رباعی شمارهٔ ۱۶۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به کسانی اشاره دارد که به عشق خود گرفتارند و از درد و رنج ناشی از آن رنج می‌برند. بیان می‌کند که بخت بد هیچ‌گاه از عشق جدا نمی‌شود و عاشقی و بدبختی همواره با یکدیگر همراهند.