رباعی شمارهٔ ۱۸۴ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
بیشت باید ز عشق من داد نوید
کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید
چون دیدهٔ دیده‌ای سیه به که سفید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق خود اشاره کرده و می‌گوید که دلش مانند خورشید روشن است. او از محبوبش می‌خواهد که در چشمش نشانه‌ای از عشق و محبت نشان دهد، چرا که در چشمان او، زیبایی و روشنایی وجود دارد و سیاهی دل جای خود را به روشنی می‌دهد.