رباعی شمارهٔ ۱۸۶ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای خورشیدی که نورت از روی امید
گفتم که به صدر ما نماند جاوید
ناگه به چه از باد اجل سرد شدی
گر سرد نگردد این نگارین خورشید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به خورشید تشبیه می‌کند که نورش از امید می‌تابد و می‌گوید که انتظار دارد این نور همیشه در صدر زندگی‌اش باقی بماند. اما ناگهان از سرما و سرنوشت می‌گوید و به این فکر می‌کند که اگر این خورشید زیبا سرد شود، چه بر سر زندگی‌اش خواهد آمد.