رباعی شمارهٔ ۱۸۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر می‌خواهد بگوید که نفس ملایم و آرامی از خاک پای محبوب وزیده است و باعث شده که زیبایی‌ها در جهان پدیدار شوند. هر کسی که حتی ذره‌ای از این زیبایی را ببیند، دل و چشمانش را می‌فروشد و جای آن مهر و عشق محبوب را می‌خرد. به نوعی، عشق به محبوب چنان جذاب است که همه چیز را تحت‌تأثیر خود قرار می‌دهد.