رباعی شمارهٔ ۲۰۲ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نادیده ترا چو راه را کردم باز
پیوسته شدم با غم و بگسسته ز ناز
دل نزد تو بگذاشتم ای شمع طراز
تا خسته دل از تو عذر من خواهد باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل در بیان احساس عمیق دوست داشتن و دل‌تنگی را توصیف می‌کند. شاعر به شخصی می‌بالد که برای او از ناز و زیبایی فاصله گرفته و با غم و اندوه آمیخته شده است. او دلش را به معشوق سپرده و انتظار دارد که معشوق عذر او را بپذیرد و به او فرصت دوباره‌ای بدهد.