نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۳ سنایی

سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا بشنیدم که گرمی از آتش تب

گرمی سوی دل بردم و سردی سوی لب

مرگست ندیمم از فراقت همه شب

تب با تو و مرگ با من این هست عجب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و درد جدایی اشاره دارد. شاعر از گرمی عشق و حس تب آتشین ناشی از آن صحبت می‌کند که به دلش منتقل شده، در حالی که سردی جدایی بر لب‌هایش حاکم است. او شب‌های طولانی را بدون معشوقش سپری کرده و مرگ را در این جدایی حس می‌کند. در واقع، این جدایی و تب عشق به شدت او را تحت تأثیر قرار داده و نشان‌دهنده تضاد عمیق بین عشق و اندوه است.