رباعی شمارهٔ ۲۳۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به تشبیه معشوقه‌اش به شمع می‌پردازد. او می‌گوید که معشوقه‌اش دلی را که عاشق اوست، به آتش و سوز عشق دچار کرده است. او مانند شمعی زرد گل‌هایی را نیز بر روی او ریخته است. شاعر بیان می‌کند که معشوقه‌اش تا زمانی که او را سوزانده و در آتش عشق قرار داده، در کنار او بوده است، اما در نهایت او را به حال خود رها کرده و دور شده است.