رباعی شمارهٔ ۲۴۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف جان‌سوزی و سختی‌های عشق می‌پردازند. شاعر می‌گوید در عشق، فقط درد و رنج وجود دارد و هیچ چیز جز عشق واقعی وجود ندارد. سرنوشت و قضا نیز در این مسیر نقشی دارند و در نهایت، عشق به قدری عمیق و پرآتش است که انسان باید جان خود را فدای آن کند.