رباعی شمارهٔ ۲۵۱ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به شب‌های تاریک و ناامید گذشته اشاره می‌کند که در آن زمان، خورشید درخشان و زیبایی از چهره‌ای پاک نمایان بود. اما اکنون خاک بر چهره‌اش می‌گوید که ای روزگار، خدا بر ستم‌کیشان رحم کند.