رباعی شمارهٔ ۲۸۲ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از آمدنم فزود رنج بدنم
از بودن خود همیشه اندر محنم
وز بیم شدن باغم و درد حزنم
نه آمدن و نه بدن و نه شدنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به درد و رنج خود از آمدن و وجودش اشاره می‌کند. او می‌گوید که وجودش همواره منجر به درد و محنت شده و از اینکه به دنیا آمده و زندگی می‌کند، احساس ناامیدی و غم دارد. در نهایت، به نوعی حس انتزاعی از نداشتن وجود و حالت‌های بود و نبود را ابراز می‌کند.