رباعی شمارهٔ ۲۸۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از حالتی توصیف می‌کند که ابتدا مانند چوبی در گل بود، اما سپس با خدمت به مختار، قدرت و جایگاهی پیدا کرده است که اکنون می‌تواند مانند ستونی در آسمان استوار و قوی باشد.