رباعی شمارهٔ ۳۰ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای مانده زمان بنده اندر یادت
دادست ملک ز آفرینش دادت
تو عید منی به عید بینم شادت
ای عید رهی عید مبارک بادت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به یاد محبوبش می‌افتد و او را همچون عید و شادی خود می‌داند. او می‌گوید که وجود محبوبش برایش دل‌نشین و شادی‌بخش است و آرزو می‌کند که همیشه در عید و جشن‌ها خوشحال باشد. با این اوصاف، محبوب را به عنوان یک عید مبارک صدا می‌زند.