رباعی شمارهٔ ۳۷۰ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت سوسن می‌پردازد و به او می‌گوید که مثل لاله به خاطر خنده‌اش هیچ نازی ندارد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که پشتش مانند بنفشه شده و به بینایی‌اش می‌بالد، زیرا به رغم زیبایی گل‌ها، ظهور زیبایی به سرعت اتفاق نمی‌افتد.