رباعی شمارهٔ ۳۸۴ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دلدادگی می‌گوید. او احساسات عمیق خود را بیان می‌کند که مانند چشمه‌ای از چشمانش جاری شده و بر آتش عشقش اثر گذاشته است. عشق او مانند بادی تند است که به شدت او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود که غم و درد او بیشتر شود. احساسات او در دلش و بر چشمانش نقش بسته و او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.