رباعی شمارهٔ ۳۸۵ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای رفته و دل برده چنین نپسندی
من می‌گریم ز درد و تو می‌خندی
نشگفت که ببریدی و دل برکندی
تو هندویی و برنده باشد هندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از معشوق خود گله می‌کند که او را رنجانده و دلش را شکسته است. شاعر در حالی که از درد جدایی می‌گرید، معشوق به آسانی و با خنده درد او را نادیده می‌گیرد. این احساس تنهایی و آسیب روحی، در تضاد با بی‌تفاوتی و بی‌احساسی معشوق به تصویر کشیده شده است. در نهایت، شاعر به خصوصیت معشوق اشاره می‌کند که به نظر می‌رسد در جدایی احساس خوشحالی می‌کند.