رباعی شمارهٔ ۳۸۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزلی از شاعر نشان می‌دهد که دل خود را از موضوعی نمی‌تواند آرام کند. او به معشوقی اشاره می‌کند که در حالی که او دچار درد و غم است، معشوق از این مسائل بی‌خبر و غافل است. در واقع، شاعر به بی‌فایده بودن رنج و عذاب برای معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که او نباید خود را به خاطر این عشق رنجور کند، زیرا معشوق از مشکلات او بی‌خبر است.