رباعی شمارهٔ ۴۱ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از دلبستگی و محبت به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که زلف معشوقش مثل زنجیری او را در بند کشیده و او در حالی که نه هوشیار است و نه مست، در جستجوی معشوق بارها سرگردان شده است. شاعر می‌گوید هر بار که بخواهد زلف معشوق را بگیرد، نه دلش طاقت این کار را دارد و نه قدرت جسمی‌اش اجازه می‌دهد.