رباعی شمارهٔ ۴۱۲ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم چو لبی بوسه ده‌ای بی‌معنی
خود چون زلفی پر گره‌ای بی‌معنی
گفتی ز که یابیم به‌ای بی‌معنی
با ما تو برین دلی زه‌ای بی‌معنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به سراغ مفهوم عشق و معانی نامشخص آن می‌رود. او ابتدا به بوسه‌ای اشاره می‌کند که بی‌معناست و سپس تشبیه‌هایی می‌آورد که نشان‌دهنده پیچیدگی احساسات انسانی است. در نهایت، از دیگران می‌پرسد که این معنی را از کجا می‌توان یافت، در حالی که خود را در دنیایی بی‌معنا احساس می‌کند.