رباعی شمارهٔ ۴۱۵ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به این دارند که اگر فردی در ابتدا به مقام و مقام‌گزاری دست یابد و ویژگی‌های خوب خود را نشان دهد، سرانجام اگر به پراکندگی و جدایی برود، ممکن است از اصل خویش دور شود و به حالت سردرگمی و عدم هویت برسد. به عبارت دیگر، توصیه می‌شود که در جستجوی حقیقت و هویت خود پایدار و جمع‌گرایانه عمل کنیم.