رباعی شمارهٔ ۴۱۸ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به ما یادآوری می‌کند که چه زمانی از غم و اندوه جهان رهایی خواهیم یافت و اینکه تا چه زمانی به دنبال خواسته‌های خود خواهیم بود. او می‌گوید اگر به خواسته‌های واقعی و درونی خود نپردازیم، از مکان‌های مختلف (مثل مسجد و میکده) تنها چیزی جز نان و نیازهای سطحی به دست نخواهیم آورد. به نوعی دعوت به خودشناسی و توجه به خواسته‌های واقعی زندگی است.