رباعی شمارهٔ ۴۲۰ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که عشق معشوقش، راه زندگی‌اش را هموار کرده و او را درگیر کرده است. این عشق و اشتیاق درون او به قدری عمیق است که حتی اگر از دلش آهی هم برآید، دیگر چیز دیگری جز جانش در آن نخواهد بود. به عبارت دیگر، احساسی عمیق و تنگناهای عشق را به تصویر می‌کشد.