رباعی شمارهٔ ۵۴ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا جان مرا بادهٔ مهرت سودست
جان و دلم از رنج غمت ناسودست
گر باده به گوهر اصل شادی بودست
پس چونکه ز بادهٔ تو رنج افزودست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر می‌گوید که عشق و محبت محبوبش باعث شادی و نشاط اوست، اما در عین حال این عشق نیز برای او رنج و درد به همراه داشته است. او از تضاد بین شادی و غم عشق صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که حتی باده‌ای که منبع شادی است، می‌تواند به رنج نیز منتهی شود.