رباعی شمارهٔ ۷۸ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر بیان می‌کند که هر کسی که در عشق و وابستگی به معشوق گرفتارتر باشد، در نگاه او ذلیل‌تر و حقیرتر است. همچنین دل‌هایی که برای محبت و دوستی با او آماده‌تر و با اهمیت‌تر هستند، در واقع در اوج غم و درد مشترک با او شریک‌اند. به عبارتی، وابستگی و عشق واقعی، فرد را همزمان در حالت ضعف و نیز همدلی عمیق با معشوق قرار می‌دهد.