رباعی شمارهٔ ۹۱ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رازی که سر زلف تو با باد بگفت
خود باد کجا تواند آن راز نهفت
یک ره که سر زلف ترا باد بسفت
بس گل که ز دست باد می‌باید رفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به زیبایی به رازهایی اشاره دارد که باد درباره زلف محبوب گفته است. اما این راز برای باد هم پنهان است و نمی‌تواند آن را نگه‌دارد. اشاره می‌کند که وقتی باد بخواهد به زلف محبوب برسد، گل‌های زیادی از دستش می‌افتد. به نوعی، این شعر نشان‌دهنده fragility (آسیب‌پذیری) رابطه‌ها و زیبایی‌های زندگی است.