نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۹۷ سنایی

سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت

چون آتش و خون شد اشک و آهم ز غمت

از بس که شب و روز بکاهم ز غمت

از زردی رخ چو برگ کاهم ز غمت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از غم و ظلمتی که بر زندگی‌اش سایه افکنده سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اشک و آهش به‌دلیل غم زیادش، مانند آتش و خون شده و به خاطر این غم دائم در حال گریه است. همچنین از زردی چهره‌اش به‌دلیل غم و اندوهش می‌گوید که شبیه برگ‌های خزان شده است.