بخش ۱۱ - التمثیل فی قوم یؤتون الزکوة سنایی
سنایی غزنوی / الباب الاوّل: در توحید باری تعالی / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
راد مردی کریم پیش پسر
داد چندین هزار بدرهٔ زر
پسرش چون بدید بذل پدر
تر زبان شد به عیب و عذل پدر
گفت بابا نصیبهٔ من کو
گفتش ای پور در خزانهٔ هو
قسم تو بی وصی و بی‌انباز
من به حق دادم او دهد به تو باز
اوست چون کارساز و مولی ما
او نه بس دین ما و دنیی ما
او به جز کارساز جانها نیست
نکند با تو ظلم از آنها نیست
هریکی را عوض دهد هفتاد
چون در بست بر تو ده بگشاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، مردی کریم به پسرش مقدار زیادی زر می‌دهد. اما پسر به دلیل رفتار پدرش، او را عیب‌جویی می‌کند و می‌پرسد: «قسمت من کجاست؟» پدر پاسخ می‌دهد که آنچه به او داده، در خزانه وجود دارد و هر یک از ما به تناسب اعمال خود پاداش می‌گیریم. او تأکید می‌کند که هیچ ظلمی از جانب خداوند وجود ندارد و هر کسی طبق کارهای خود، پاداش دریافت خواهد کرد.