بخش ۱۴ - صفت بعث و ارسال وی علیه‌السّلام سنایی
سنایی غزنوی / الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
از خدای آمده بر جانت
به رسالت به شهر ویرانت
بی‌خودی تخت و بی‌کلاهی تاج
لشکرش رعب و مرکبش معراج
سیرت و خلق او مؤکّدِ حلم
خرد و جان او مؤیّدِ علم
پشت احمد چو گشت محرابی
پیش روی آمدی چو اعرابی
شده جبریل در موافقتش
بدوی صورت از موافقتش
جبرئیل از پی دعا کردن
راست انگشت و خم سر و گردن
که نمودی چو شرقی از غربی
رای او روی دحیة الکلبی
از گریبان بعث سر بر کرد
دامنِ شرع پر ز گوهر کرد
کرده پیشش نثار در محشر
هشت حمال عرش و هفت اختر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره پیامبری و جایگاه ویژه حضرت محمد (ص) صحبت می‌کند. شاعر به عظمت و مقام او اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در برابر او، تاج و تخت دنیا بی‌ارزش است. همچنین، حرفه و رفتار او را نشانه‌هایی از حلم و علم می‌داند. جبریل (روح‌الامین) به حمایت و یاری او پرداخته و در روز قیامت، او را با احترام و شکوه خاصی به دامن شرع می‌آورد. این متن به طور کلی به هدف رسالت و ویژگی‌های منحصر به فرد پیامبر اشاره دارد.